Ἡ ὑπακοή στούς ἐπισκόπους καί στούς ἱερεῖς, πνευματικούς καί ἡγουμένους, εἶναι ὄντως μεγάλη χριστιανική ἀρετή, ὑπό μία ὅμως προϋπόθεση· ὅτι καί αὐτοί ὑπακούουν στό Χριστό, στό Εὐαγγέλιο, στούς Ἁγίους, εἶναι ἀληθινοί ποιμένες καί ὄχι ψευδοποιμένες καί ψευδοδιδάσκλοι οὔτε προβατόσχημοι λύκοι πού κατασπαράσσουν οἱ ἴδιοι τά πρόβατα. Εἶναι γεμᾶτο τό Εὐαγγέλιο ἀπό συστάσεις τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων νά μήν ἀκολουθοῦμε τούς κακούς ποιμένες· ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία εἶναι γεμάτη ἐπίσης ἀπό παραδείγματα πατριαρχῶν καί λοιπῶν κληρικῶν πλανεμένων, πού ζητοῦσαν καί αὐτοί ὑπακοή στίς πλάνες καί στίς ἑτεροδιδασκαλίες τους. Ἄν δέν ὑπῆρχαν οἱ φωτισμένοι Ἅγιοι Πατέρες καί οἱ μεγάλοι Ὁμολογητές νά ἀγωνισθοῦν ἐναντίον τους καί νά ἀποκαλύψουν τίς πλάνες καί τίς αἱρέσεις τους, ὥστε νά καταδικασθοῦν στήν συνέχεια ἀπό τίς Ἅγιες Συνόδους, οἰκουμενικές καί τοπικές, θά εἶχε κατορθώσει ὁ Διάβολος νά διαλύσει τήν Ἐκκλησία μέ τίς αἱρέσεις, τά σχίσματα καί τήν ἠθική διάβρωση καί ἐκκοσμίκευση.
Για να διαβάσετε όλο το άρθρο πατήστε εδώ
Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
